6.5เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Tomorrowland (2015) ผจญแดนอนาคต
Tomorrowland ผจญแดนอนาคต
Tomorrowland เมื่อโชคชะตาบันดาลให้พานพบกัน เคซี่ย์ นิวตัน (บริตต์ โรเบิร์ตสัน) เด็กสาวปราดเปรื่อง ผู้เต็มไปด้วยความใคร่รู้ในวิทยาศาสตร์ ได้มาพบกับอดีตเด็กหนุ่มอัจฉริยะนักประดิษฐ์ แฟรงค์ วอล์คเกอร์ (จอร์จ คลูนีย์) ผู้ท้อแท้และอ่อนแรงจากความผิดหวัง ทั้งคู่ต้องเผชิญหน้ากับภารกิจที่เต็มไปด้วยอันตราย เพื่อเปิดเผยปริศนาของสถานที่อันลึกลับแห่งหนึ่งที่อยู่ระหว่างเวลาและช่องว่างยากเกินหยั่งถึง ทว่ายังคงอยู่ในความทรงจำที่เหลืออยู่ของพวกเขา และที่แห่งนั้นมีชื่อว่า “แดนอนาคต”
โลกที่ดูเหมือนเดินหน้าไปแล้ว แต่ท้องฟ้ากลับซ่อนคำตอบไว้ในสถานที่ซึ่งคนธรรมดามองไม่เห็น เด็กหนุ่มผู้เสียความเชื่อและเริ่มสับสนกับอนาคต บังเอิญได้พบเงื่อนงำที่พาเขาไปสู่ “Tomorrowland” ดินแดนอนาคตซึ่งเต็มไปด้วยความเป็นไปได้ แต่ก็มีรอยร้าวของความจริงรอให้เขาเข้าใจ การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้มีแค่เทคโนโลยีล้ำๆ หากคือการต่อสู้กับความกลัว การยอมรับความรับผิดชอบ และการตัดสินใจว่าจะเลือกศรัทธาแบบไหน
เรื่องเริ่มจากไอเดียของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เจอ “สัญญาณ” ประหลาดเกี่ยวกับ Tomorrowland และความรู้สึกว่าอนาคตที่ทุกคนพูดถึงนั้นอาจไม่ใช่สิ่งที่ไกลเกินเอื้อม เขาค่อยๆ ได้รับการดึงให้เข้าใกล้ประตูของดินแดนลับ ผ่านการพบตัวละครที่มองอนาคตด้วยคนละมุม ทั้งคนที่เชื่อมั่นในพลังของวิทยาการ และคนที่คิดว่ามันอาจไม่พอเมื่อมนุษย์ยังเลือกผิดเหมือนเดิม เมื่อเขาก้าวเข้าสู่โลกใหม่ ทั้งภาพอนาคตที่ดูน่าอัศจรรย์และบรรยากาศที่ชวนอึดอัดก็ผสมกันอย่างชัดเจน เขาต้องเรียนรู้กติกาที่ไม่ได้เขียนไว้ ขณะเดียวกันก็เริ่มเห็นว่ามีผู้คนบางกลุ่มกำลังใช้ “ความหวัง” เป็นเครื่องมือ ไม่ใช่แค่แรงบันดาลใจ การตามหาคำตอบจึงกลายเป็นเกมที่ต้องตัดสินใจเร็ว พลาดแล้วอาจย้อนกลับไปทิ่มแทงความมั่นใจในใจตัวเอง
จุดเด่นอยู่ที่การตั้งคำถามมากกว่าการโชว์ลูกเล่นอนาคต ไม่ว่าจะเป็นภาพของ Tomorrowland ที่ทำให้รู้สึกเหมือนฝันใกล้ตัว หรือการวางปมผ่านอารมณ์ของตัวเอกที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากความเฉื่อยชาไปสู่ความมุ่งมั่น ภาพยนตร์ยังสร้างแรงกดดันเป็นระยะด้วยจังหวะการไล่ล่าและการทดสอบความเชื่อ ขณะเดียวกันก็ไม่ปล่อยให้สเกลของโลกอนาคตกลบความสัมพันธ์เชิงอารมณ์ระหว่างตัวละคร
Tomorrowland (2015) ผจญแดนอนาคต เป็นหนังที่ใช้จินตนาการเป็นแรงขับเคลื่อน แต่แกนหลักกลับอยู่ที่ความคิดว่าคนเราจะฝากอนาคตไว้กับเทคโนโลยีอย่างเดียวไม่ได้ สิ่งที่หนังทำได้ดีคือการทำให้ “คำถามใหญ่” อยู่ในรูปของการเดินเรื่องที่ชัดและมีแรงผลักต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม สำหรับคนที่คาดหวังความตรงไปตรงมาของคำตอบทั้งหมด หนังอาจชวนให้ตีความมากพอสมควร เพราะความสนุกไม่ได้มาจากการเฉลยอย่างเดียว แต่จากการติดตามว่าตัวละครจะยืนตรงไหนกับคำว่า “ความหวัง” ในโลกที่ไม่เคยหยุดเปลี่ยน
