เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง The Voices (2015) แผนจี๊ดๆ คิดได้ไง
ชื่ออังกฤษ: The Voices
ชื่อไทย: แผนจี๊ดๆ คิดได้ไง
ปีที่ออกฉาย: 2015
เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มสุดหล่อ เจอร์รี่ (ไรอัน เรย์โนลด์) พนักงานโรงงานผลิตอ่างอาบน้ำที่มีอาการป่วยทางจิต จนจิตแพทย์ต้องแนะนำให้สานสัมพันธ์กับ ฟิโอน่า (เจมม่า แอนเทอร์ตัน) เพื่อนร่วมงานสาว แต่เรื่องราวกลับเลวร้ายลงเพราะในคืนเดทสุดหวานแหวว เขากลับตัดสินใจฆ่าเธอเสียดื้อๆ จากการแนะนำของแมวปีศาจและสุนัขขีโม้ใจเมตตาที่พยายามกล่อมเขาให้กลับใจ จนนำไปสู่สถานการณ์ระทึกขวัญ อาชญากรรมที่้เขาต้องเลือกว่าจะมุ่งมั่นให้ตัวเองกลับมาปกติ หรือจะปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเส้นทางอันสุดชั่วร้ายอย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน !
ชายหนุ่มคนหนึ่งเริ่มได้ยินเสียงแปลกๆ ขณะที่ความสัมพันธ์และความเป็นระเบียบในชีวิตค่อยๆ หลุดลอย เขาพยายามตีความสิ่งที่ได้ยินเพื่อหาคำตอบว่าอะไรจริง อะไรเป็นภาพหลอน และจะหนีความรู้สึกผิดหรือความกดดันที่รุมเร้าเขาอยู่ได้อย่างไร ทว่าทุกความพยายามกลับยิ่งทำให้เส้นแบ่งระหว่าง “เสียง” กับ “ความเป็นตัวตน” ชัดขึ้นกว่าเดิม
เรื่องราวเปิดมาด้วยความไม่ปกติที่ค่อยๆ แทรกเข้ามาในวันธรรมดา เมื่อเสียงที่เหมือนเป็นคำพูดจากภายนอกเริ่มมีบทบาทกับความคิดและการตัดสินใจของเขา ความสัมพันธ์รอบตัวเริ่มสั่นคลอนจากความหวาดระแวงและความเข้าใจผิด เขาพยายามทำเหมือนทุกอย่างยังเดินต่อ แต่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ กลับชี้ให้เห็นว่ามีบางอย่างถูกบิดเบือนตั้งแต่ต้น ทั้งเหตุการณ์ในบ้าน ความรู้สึกผิด และการมองตัวเองในกระจกที่ดูไม่ตรงกับความเป็นจริง ความพยายามจะ “ควบคุม” เสียงกลับยิ่งทำให้เขาต้องเผชิญคำถามใหญ่ขึ้นว่าเสียงนั้นมาจากไหน และเขาเป็นผู้ฟังหรือเป็นผู้ถูกบงการกันแน่ ก่อนที่สถานการณ์จะพาเขาไปไกลกว่าที่คิด โดยยังคงปล่อยให้ผู้ชมต้องคอยระวังว่าอะไรคือความจริงและอะไรคือภาพที่จิตใจสร้างขึ้น
หนังเล่นกับความกำกวมแบบที่ไม่ปล่อยให้ผู้ชมพักหายใจ โดยใช้องค์ประกอบของเสียงและการรับรู้เป็นแกนหลัก ความกดดันไม่ได้มาในรูปของคำตอบ แต่มาในรูปของการสั่นคลอนความเชื่อของตัวละครและคนดูไปทีละน้อย อีกจุดที่เด่นคือจังหวะที่สลับระหว่างความเฉยชา ความตึง และความอึดอัด ทำให้ความคิด “แปลก” ในหัวเรื่องกลายเป็นแรงขับที่ชวนตามทันตลอด
The Voices (2015) แผนจี๊ดๆ คิดได้ไง ในแบบที่ทำให้คนดูต้องตั้งคำถามกับการรับรู้ตัวเองตลอดเรื่อง จุดแข็งคือการคุมบรรยากาศให้ตึงและไม่เฉลยง่ายๆ ทำให้ความกดดันค่อยๆ สะสมแทนการเร่งให้เกิดความหวือหวา อย่างไรก็ตาม ความกำกวมและจังหวะที่เลือกเดินช้าในบางช่วงอาจไม่เหมาะกับคนที่ต้องการความชัดเจนเร็วๆ แต่ถ้าคุณชอบหนังแนวจิตวิทยาที่ให้พื้นที่กับความรู้สึกและคำถามมากกว่าคำตอบ ก็ถือว่าเข้าทาง




