The Swarm (2020) ตั๊กแตนเลือด

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง The Swarm (2020) ตั๊กแตนเลือด

• ชื่ออังกฤษ: The Swarm
• ชื่อไทย: ตั๊กแตนเลือด
• ปีที่ออกฉาย: 2020

เพื่อช่วยฟาร์มของเธอจากการชำระบัญชี ผู้ปกครองที่โดดเดี่ยวจึงเริ่มธุรกิจในการเลี้ยงตั๊กแตนที่น่าพอใจ “The Swarm” หลังจากช่วงเวลาสั้นๆ เธอก็ได้ปลูกฝังความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาและไร้สาระกับพวกเขา เวอร์จินีอาศัยอยู่บนที่ดินกับลอร่า (15)
และแกสตัน (7) คนหนุ่มสาวของเธอ และเลี้ยงแมลงเป็นพืชที่มีโปรตีนสูง การใช้ชีวิตโดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากใครอื่นคือการต่อสู้: ความเครียดจากเงินสดและปัญหาในทางปฏิบัติกำลังเพิ่มพูน แรงกดดันจากลูกๆ ของเธอและเพื่อนบ้านกำลังเพิ่มสูงขึ้น
อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเธอพบว่าแมลงมีความโน้มเอียงที่จะเป็นเลือด

Virginie แม่หม้ายและพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว อาศัยอยู่ในชนบทของฝรั่งเศสกับลูกสองคนของเธอคือลอร่าและแกสตัน “ตั๊กแตนเลือด” เธอเลี้ยงแมลงอย่างไม่มีประสิทธิภาพ ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจอย่างสุดซึ้ง และความอับอายของลูกสาวของเธอ
ครอบครัวนี้เคยเลี้ยงแพะเมื่อ Nico ซึ่งเป็นคนสำคัญของ Virginie ยังมีชีวิตอยู่ ณ จุดนี้ อย่างไรก็ตาม ตั๊กแตนในตอนนี้ได้รับความสนใจหลังจากการล่มสลายของเขา Virginie ต่อสู้เพื่อไปให้พ้นเพราะแมลงไม่ได้เลียนแบบในปริมาณที่มากพอ
แกสตันติดตามว่าคลานที่น่าขนลุกมีความกระตือรือร้นเกี่ยวกับเนื้อเยื่อของมนุษย์หลังจากที่แมลงสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งของเขาทำกำไรจากปัญหาทางกายภาพในมือของเขา ต่อมา ลอร่าทะเลาะกับเควิน เด็กที่โรงเรียนของเธอ
เกี่ยวกับบัญชีที่โพสต์ออนไลน์ซึ่งเขาล้อเลียนเธอและครอบครัวของเธอ งงกับวิธีที่ไม่มีใครจ่ายเงินอย่างไม่น่าเชื่อสำหรับแมลงหรืออาจซื้อจากเธอด้วยความสงสารเมื่อเพื่อนของเธอ Karim ถามพวกเขา Virginie
ไปที่บริเวณแยกตั๊กแตนของเธอและถล่มบ้านอย่างบ้าคลั่งเพียงเพื่อจะลื่นและถูกพาตัวออกไป เมื่อตื่นขึ้น Virginie พบว่าตัวแมลงกินบาดแผลที่แขนของเธอ และเธอก็รีบออกจากกรงอย่างรวดเร็ว ในชั่วข้ามคืน เสียงคลานที่น่าขนลุกจะมีพลังมากขึ้น
เวอร์จินเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้และในการแสดงภาพฮิสทีเรีย เธอค่อนข้างจะเปิดซุ้ม ปลดแขนของเธอและปล่อยให้ตั๊กแตนจัดการกับเธอ แมลงยังคงลอกแบบในอัตราที่รวดเร็ว ทำให้เวอร์จินสามารถขายเงินก้อนโตได้ ไม่ว่าเธอควรจะทำต่อ
ตกแต่งพวกเขาด้วยเลือดและเนื้อเยื่อ ลอร่ารู้สึกงุนงงกับความหมกมุ่นของแม่กับตั๊กแตนที่เพิ่มขึ้น และความขุ่นเคือง น้ำตาเปิดสถานรับเลี้ยงเด็กแห่งหนึ่ง ซึ่งทำให้คนจำนวนมากต้องย้ายออกไป Gaston อยู่ในรถบรรทุกใกล้กับ Huguette
แพะของเขาที่ผูกไว้ด้านหลัง ดึงดูดโดยแพะ ฝูงชนจำนวนมากโจมตีรถบรรทุกและเมื่อพวกเขาจากไป Huguette ก็ไม่เห็นเมื่อ Virginie กลับมาจากการเที่ยวชมเมือง Gaston ร้องไห้กับเธอว่า Huguette ถูกตั๊กแตนจับตัวไป
ต่อมาเวอร์จีนีพบว่าลอร่าเป็นเหตุให้เกิดการฉีกขาดในสถานรับเลี้ยงเด็กและตำหนิเธอ หลังจากนั้นเธอพบว่าฮิวแกตต์อยู่ในทุ่งนา ซึ่งเต็มไปด้วยแมลงที่หาประโยชน์จากเธอ เธอไม่ได้เปิดเผยให้แกสตันรู้ว่าเธอพบแพะของเขาและขับรถไปรอบๆ ขณะที่เขาเรียก
Huguette

เมื่อความสงบในเมืองเล็กเริ่มสั่นคลอน หลายคนต่างอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นไม่เหมือนเดิม—ตั้งแต่สัญญาณประหลาด ไปจนถึงข่าวลือที่ลามเร็วกว่าเหตุการณ์ ตั๊กแตนเลือดเล่าเรื่องการตามรอยเบาะแสของกลุ่มคนธรรมดา ที่ยิ่งเข้าใกล้คำตอบก็ยิ่งพบว่าภัยร้ายไม่ใช่แค่สิ่งที่มองเห็น แต่เป็นเงื่อนไขที่ทำให้ความกลัวและความเชื่อบิดเบี้ยวไปพร้อมกัน

เรื่องเริ่มจากเหตุผิดปกติที่ถูกมองเป็นเรื่องเล็กน้อยก่อนจะบานปลาย จนเกิดการแบ่งฝ่าย—คนที่เชื่อว่าต้องจัดการทันที กับคนที่พยายามทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ทุกครั้งที่มีการรวบรวมข้อมูล มันกลับกลายเป็นข้อมูลชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ชี้ไปคนละทิศ ตั๊กแตนเลือดจึงพาคุณไล่ตามความเชื่อมโยงผ่านการสืบสวนเบื้องต้น ความสัมพันธ์ในชุมชน และร่องรอยจากอดีตที่ถูกฝังไว้ลึกกว่าเดิม ตัวตนและแรงจูงใจของตัวละครค่อยๆ ถูกเปิดเผยแบบไม่ทิ้งคำตอบตรงๆ ทำให้ความตึงเครียดค่อยๆ กดแน่นขึ้นทีละฉาก

เสน่ห์ของตั๊กแตนเลือดอยู่ที่บรรยากาศอึดอัดและการเล่าแบบค่อยๆ ซ้อนชั้น มุกหรือการคลายตึงแทบไม่มากนัก แต่ใช้ความไม่แน่นอนเป็นตัวขับเคลื่อน ขณะเดียวกัน ความขัดแย้งในระดับความคิด—เชื่อ/ไม่เชื่อ—ทำให้การสืบสวนดูเหมือนเป็นทั้งการหาความจริงและการรับมือกับความเปราะบางของคนรอบข้าง

ตั๊กแตนเลือดเป็นหนังที่ใช้ความคลุมเครือเป็นแรงขับ ทำให้คนดูกำลังพยายามคิดตามอยู่ตลอด แม้บางช่วงจะเดินช้าเพื่อปูปม แต่การจัดจังหวะยังคุมอารมณ์ให้อยู่กับความตึงเครียดตลอดทาง เหมาะกับคนที่ชอบเรื่องแนวไล่ล่าความจริงและสัมพันธ์ของผู้คนมากกว่าเอฟเฟกต์ที่ฉูดฉาด

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง