เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Poms (2019)
ชื่ออังกฤษ: Poms
ปีที่ออกฉาย: 2019
POMS อาจเป็นเรื่องตลกเกือบจะรวมตัวกันของผู้หญิงที่ล้อมรอบทีมขับรถให้กำลังใจในชุมชนวัยเกษียณของพวกเขาแสดงให้เห็นว่าคุณไม่มีวันโบราณที่จะ ‘นำมันมา!’ POMS เป็นหนังตลกระดับสูงประมาณ “Poms” (รับบทโดย Diane Keaton) ผู้หญิงที่ย้ายเข้าสู่ชุมชนเกษียณอายุและเริ่มต้นทีมเชียร์ลีดเดอร์กับผู้อยู่อาศัยรายบุคคลของเธอ Sheryl (Jacki Weaver), Olive (Pam Grier) และ Alice (Rhea Perlman) แสดงให้เห็นว่ามันไม่เคยดีที่จะทำตามความฝันของคุณมาธา ผู้หญิงคนหนึ่งกัดฝุ่นมะเร็งเลือกที่จะรับการรักษาขั้นสูงและย้ายจากห้องใต้หลังคาของเธอในนิวยอร์กไปยังชุมชนเกษียณอายุที่เรียกว่าซันสปริงในจอร์เจีย เมื่อมาร์ธามาถึงซันสปริงส์เธอได้พบกับวิคกี้หัวหน้าชุมชนซึ่งทำให้มาร์ธาเยี่ยมชมชุมชนซึ่งเธอชี้แจงว่าผู้อยู่อาศัยแต่ละคนจะต้องมีสถานที่หนึ่งในสโมสรของชุมชนมาร์ธาย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านที่ไม่ได้ใช้ของเธอ เพื่อนบ้านเชอร์รีล หลังจากนั้นในตอนกลางคืนมาร์ธาก็ไม่สามารถพักผ่อนได้เนื่องจากเสียงโห่ร้องดังมาจากบ้านของเชอร์รีล
ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างดูพังทลาย ทีมที่พยายามยืนหยัดด้วยกันกลับต้องผ่านแรงกดดันทั้งจากการแข่งขันและอารมณ์ของคนในทีม เรื่องราวค่อยๆ เผยว่าการเป็นครอบครัวของคนที่มีแผลในใจ ไม่ได้เกิดจากการชนะเพียงอย่างเดียว แต่คือการยอมรับกันและกันในวันที่ไม่สวยงาม
จู่ๆ ชีวิตของคนในทีมก็ถูกผลักให้ไปอยู่ในโหมด “ต้องทำให้ดีที่สุด” ทั้งความคาดหวังที่ซ้อนอยู่ในสายตาของผู้คน และแรงกดดันจากการแข่งขันที่ทำให้ทุกคนเริ่มแสดงด้านที่แท้จริงออกมา การฝึกซ้อมที่เคยเป็นเรื่องของความหวัง กลับกลายเป็นพื้นที่ที่ความไม่เข้าใจกัดกันเอง ทั้งเรื่องความเป็นผู้นำ ความกลัวการล้มเหลว และความสัมพันธ์ที่ไม่เคยพูดตรงๆ ระหว่างสมาชิก ขณะเดียวกัน พวกเขาก็ต้องหาวิธีรักษากำลังใจของกันและกันให้ยังเดินต่อได้ แม้เกมจะยากขึ้นและอารมณ์จะหนักขึ้นเรื่อยๆ
หนังเด่นที่การเล่าเรื่องแบบเจาะความสัมพันธ์ของคนในทีมมากกว่ากีฬาหรือชัยชนะ ทำให้ความตึงในสนามสะท้อนความเปราะในใจได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ยังมีจังหวะอบอุ่นปนกัดเล็กน้อยจากความเป็นมนุษย์ของตัวละครที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ
Poms (2019) มาจากหนังที่ไม่ได้ขายแค่ความมันส์ของการแข่งขัน แต่ใช้สนามเป็นเวทีให้ตัวละครเปิดเผยความกลัวและความหวังที่ซ่อนอยู่ แม้จังหวะบางช่วงจะค่อยเป็นค่อยไปตามการปะติดปะต่อความสัมพันธ์ แต่ผลรวมคือหนังที่ชวนคิดเรื่องการเติบโตและการอยู่ร่วมกัน โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาการหักมุมเพื่อให้รู้สึก




