Nocturnal Animals (2016) คืนทมิฬ

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Nocturnal Animals (2016) คืนทมิฬ

ชื่อไทย :  คืนทมิฬ
ชื่ออังกฤษ : Nocturnal Animals (2016)
ประเภทหนัง : Drama, Thriller

เรื่องย่อ

Nocturnal Animals (2016) คืนทมิฬ เอมี่ อดัมส์ ประชันบทบาทกับเจค จิลเลนฮาล ใน Nocturnal Animals คืนทมิฬ ภาพยนตร์จากฝีมือเขียนบทและกำกับโดย ทอม ฟอร์ด ซึ่งคว้ารางวัลแกรนด์ จูรี่ ไพรซ์ (Grand Jury Prize) จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสปีล่าสุดมาแล้ว เตรียมพบกับภาพยนตร์โรแมนติกทริลเลอร์สุดระทึก ที่เล่าถึงความสัมพันธ์อันน่าตกตะลึง ความตึงเครียดที่เกิดขึ้น รวมถึงความจริงในด้านมืดของคู่อดีตสามีภรรยา ที่ถ่ายทอดให้เห็นถึงความรัก, ความโหดร้าย, การแก้แค้น และการเอาคืน ซูซาน มอร์โรว์ (เอมี่ อดัมส์) นักค้างานศิลปะในลอสแองเจลิส ใช้ชีวิตสุดหรูกับสามี ฮัตตัน มอร์โรว์ (อาร์มี่ แฮมเมอร์) แต่ชีวิตเธอก็ยังไม่สมบูรณ์ เพราะสามีของเธอเดินทางเพื่อทำธุรกิจอยู่บ่อย ๆ ต่อมา ซูซานได้รับต้นฉบับของนิยายเรื่อง Nocturnal Animals ที่เขียนโดยอดีตสามี เอ็ดเวิร์ด เชฟฟิลด์ (เจค จิลเลนฮาล) ซึ่งไม่ได้ติดต่อกันมานานหลายปี เนื้อหาของนิยายมีความรุนแรงและสะเทือนใจ ขณะที่อ่านนิยาย เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงความรักของระหว่างเธอกับเขาในอดีต

Nocturnal Animals (2016) คืนทมิฬ เล่าเรื่องความสัมพันธ์ที่พังทลายผ่านงานเขียนของชายผู้หอบความเจ็บปวดมาคิดต่ออดีตรัก เขาส่งเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและความหม่นหมองไปให้หญิงสาวที่เคยจากไป ขณะเดียวกันเธอกำลังหาคำตอบว่าทำไมคนที่เคยรักกันถึงใช้ “นิยาย” เป็นสื่อกลาง ทั้งที่สิ่งที่ตามมามันชัดเจนว่าไม่ใช่แค่เรื่องแต่ง

เรื่องเริ่มจากชายผู้ย่ำอยู่กับความหลัง เขาเลือกเปลี่ยนความแค้นและความผิดหวังให้กลายเป็นเรื่องเล่า แล้วส่งต่อให้หญิงสาวที่เคยเป็นส่วนสำคัญในชีวิต—ในขณะที่เธอพยายามทำใจและเดินหน้ากับชีวิตปัจจุบัน “นิยาย” ที่เขาสร้างขึ้นเผยภาพของตัวละครที่ต้องเผชิญการสูญเสีย ความกลัว และการถูกบีบให้เลือกทางตัดสินใจที่ไม่มีใครอยากเจอ ความทับซ้อนระหว่างชั้นเรื่องทำให้เธอเริ่มเห็นร่องรอยว่าอดีตไม่ได้จบแค่คำลา มันยังคงติดอยู่ในวิธีคิดและการกระทำของคนทั้งสอง
ยิ่งเธออ่านมากขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่างคนเขียนกับคนรับเรื่องยิ่งเปิดช่องให้ตั้งคำถามว่า ความรุนแรงในหน้ากระดาษสะท้อนอะไรจากความทรงจำของเขากันแน่—และเธอเองได้ทำส่วนไหนของความพังนั้นโดยไม่รู้ตัวหรือไม่ ตลอดทาง ความจริงไม่ได้ถูกบอกตรง ๆ แต่ค่อย ๆ ปะติดปะต่อผ่านท่าที รายละเอียด และบาดแผลที่ฝังอยู่ในทั้งสองเวลา

จุดเด่นอยู่ที่การใช้ “เรื่องที่ถูกเขียน” เป็นกระจกสะท้อนอดีต ทำให้ความรู้สึกของตัวละครไหลทับกันระหว่างความทรงจำกับการเล่าเรื่อง นอกจากนี้โทนหม่นและความกดดันทางอารมณ์ค่อย ๆ เพิ่มระดับทีละน้อย จนคนดูเริ่มรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้รับมือกับคำถามที่ไม่อยากได้คำตอบเร็วเกินไป หนังยังเล่นกับการตีความว่า ผู้เขียนกำลังลงโทษใครกันแน่—หรือกำลังพยายามชำระบาปของตัวเอง

Nocturnal Animals (2016) คืนทมิฬ เป็นหนังที่ใช้ความเจ็บปวดเป็นเครื่องมือเล่าเรื่อง ไม่ได้พาไปหาเหตุผลแบบตรงไปตรงมา แต่ชวนให้ทบทวนว่าความรักและความผิดพลาดส่งผลต่อกันอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป แม้บางช่วงจะเป็นการค่อย ๆ เปิดชั้นความรู้สึกมากกว่าการเร่งดราม่า แต่ความสม่ำเสมอของบรรยากาศหม่นและความสัมพันธ์ที่ทิ้งรอยไว้ ทำให้หนังยังน่าติดตามสำหรับคนที่ชอบงานดราม่าทางจิตวิทยาและการเล่าเรื่องซ้อนชั้น

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง