Mother! (2017) มารดา!

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Mother! (2017) มารดา!

มารดา!
(ชื่ออังกฤษ:Mother!)
ปีที่ออกฉาย: 2017
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ถูกทดสอบเมื่อผู้เยี่ยมชมที่ถูกกีดกันแตะฐานที่บ้านของพวกเขา Motherwell (Jennifer Lawrence) และ Him (Javier Bardem) มีการดำรงอยู่จริงที่มอง น่ายินดีในสวรรค์ที่แยกออกมา “มารดา!” แต่แล้วความสัมพันธ์ของเขาและเธอควรจะผ่านการทดสอบเมื่อชาย (เอ็ดแฮร์ริส) และผู้หญิง (มิเชลไฟเฟอร์เฟอร์) สัมผัสกับฐานที่บ้านของพวกเขาโดยไม่ต้อนรับเปิดทางไปสู่ทางเข้าที่โดดเด่น ทีละขั้นตอนยิ่งมีผู้มาเยี่ยมบ้านมากขึ้นมาเธอร์เวลล์ก็ถูกบังคับให้กลับมาเยี่ยมชมทุกอย่างที่เธอคิด “Mother! ” เกี่ยวกับความรักความมุ่งมั่นและการปลงอาบัติ Jennifer Lawrence, Javier Bardam, Ed Harris และ Michelle Fire Mother! ภาพยนตร์เรื่อง Blood and guts ได้แต่งและประสานงานโดย Darren Aronofsky

เรื่องราวของคู่รักคู่หนึ่งที่พยายามหลบหนีความยุ่งเหยิงของโลกในบ้านหลังใหญ่ ทว่าสิ่งที่ควรเป็นที่พักใจกลับค่อยๆ ละเมิดขอบเขตทีละอย่าง จนการมาถึงของผู้คนและเหตุการณ์แปลกประหลาดทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ถูกทดสอบอย่างหนัก ความสับสน ความหวาดระแวง และความพยายามจะ “ควบคุม” อะไรบางอย่าง สะสมจนเหมือนพายุในบ้านที่ไม่มีทางออก

คู่รักใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในบรรยากาศที่ดูสงบ แต่ความสงบนี้เปราะบางมากกว่าที่คิด เมื่อเวลาผ่านไป เสียงเคาะประตูและการเข้ามาของคนแปลกหน้ากลับกลายเป็นเรื่องที่ทำให้บ้านเปลี่ยนสภาพ—จากพื้นที่ส่วนตัวสู่สถานที่ที่ถูกยึดครองโดยสถานการณ์ที่คู่รักไม่เข้าใจ เหตุการณ์ทวีความกดดันขึ้นทีละระดับ ขณะที่อีกฝ่ายพยายามอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นในมุมของความศรัทธาและความหวัง แต่ผู้หญิงกลับยิ่งเห็นรอยร้าวของ “การรับมือกับความเป็นจริง” ว่ามันไม่เคยพอจะหยุดความเสียหายได้ การรบกวนที่เหมือนเรื่องเล็กๆ จึงค่อยๆ กลายเป็นแรงปะทะที่ทำให้ทั้งสองต้องเผชิญหน้ากับความทรงจำ ความคาดหวัง และเส้นแบ่งระหว่างความรักกับความอดทนที่กำลังหมดลง

จุดแข็งของหนังอยู่ที่การเล่าแบบค่อยๆ บีบอัด: บ้านที่ควรเป็นสัญลักษณ์ของความปลอดภัยกลับกลายเป็นพื้นที่ที่ถูกความวุ่นวายรุมเร้าโดยไม่ให้ผู้ชมตั้งหลักได้ทัน นอกจากนั้น ภาพรวมยังชวนตีความสูง ทั้งเรื่องท่าที ความเงียบ และความเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนถูกลากเข้าสู่กับดักทางอารมณ์มากกว่าจะรับข้อมูลแบบตรงไปตรงมา

Mother! (2017) มารดา! ไม่ได้เดินเรื่องเพื่อปลอบประโลมผู้ชม แต่ตั้งใจใช้ความกำกวมและความกดดันเพื่อบังคับให้เราทบทวนว่า “การยอมรับ” กับ “การปล่อยให้สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น” ต่างกันตรงไหน แม้จังหวะจะหนักและบางช่วงอาจทำให้รู้สึกแน่นหน้าเพราะความคลุมเครือ แต่หนังมีเหตุผลของตัวเองในการสร้างแรงสะเทือนทางอารมณ์ และภาพของบ้านที่ค่อยๆ เสื่อมสภาพช่วยให้ธีมเรื่องความแตกหักชัดขึ้นอย่างน่าหวั่นใจ

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง