4.8เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Monster Family (2018) ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจ
ชื่ออังกฤษ: Monster Family
ชื่อไทย: ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจ
ปีที่ออกฉาย: 2018
“ความสุข” เป็นสิ่งหนึ่งที่ขาดหายไปในครอบครัววิชโบน ปัญหาต่าง ๆ ได้ถาโถมเข้ามาในชีวิตของพวกเขาอย่างไม่หยุดหย่อน ผู้เป็นแม่อย่าง เอมม่า (เอมิลี่ วัตสัน) จึงคิดหาทางสร้างบรรยากาศครื้นเครงให้กับครอบครัวด้วยการพาไปงานปาร์ตี้แฟนซีปีศาจ แต่แล้วพวกเขากลับถูกแม่มดร้ายบาบายาก้าสาป และกลายเป็นปีศาจตามชุดที่พวกเขาสวมใส่อยู่จริง ๆ การเป็นปีศาจทำให้พวกเขามีพลังพิเศษ แต่เจ้าชายแห่งรัตติกาล แดร็กคูล่า (เจสัน ไอแซคส์) ผู้หวังที่จะครอบครองความรักของเอมม่า ได้วางแผนการชั่วร้ายต่าง ๆ นา ๆ ทำให้ครอบครัววิชโบนต้องเผชิญกับอุปสรรคมากมาย และทางเดียวที่จะลบล้างคำสาปร้าย คือสมาชิกในครอบครัวทุกคนต้องมีความสุขที่มาจากใจจริงเท่านั้น!
เรื่องราวของครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจที่พยายามใช้ชีวิตร่วมกันให้เหมือนครอบครัวทั่วไป ทั้งที่นิสัยและอารมณ์ของแต่ละคนไม่เคย “ธรรมดา” ได้ง่ายๆ จากความเข้าใจผิดเล็กๆ ไปสู่ปัญหาที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ผู้ดูแลบ้านพยายามประคองทุกคนให้เดินไปทิศทางเดียว ขณะเดียวกันก็ต้องเจอกับความท้าทายที่ทำให้ความรักแบบของพวกเขาถูกทดสอบไม่น้อย
หลังสมาชิกก๊วนปีศาจพยายามจัดระเบียบบ้านและกิจวัตรให้เข้าที่ ความคิดเรื่อง “ครอบครัว” ของแต่ละคนกลับแตกต่างกันอย่างชัดเจน บางคนอยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามกฎ บางคนกลับสนุกกับความวุ่นวายจนพาเรื่องบานปลายไปไกลกว่าที่ตั้งใจ วันหนึ่งเหตุการณ์ที่เหมือนจะเป็นเรื่องภายในกลับดึงเอาความไม่ไว้ใจและข้อจำกัดของแต่ละตัวตนขึ้นมาพร้อมกัน ทำให้การใช้ชีวิตร่วมกันเริ่มไม่ใช่แค่เรื่องขำขัน แต่กลายเป็นบททดสอบว่าใครจะยอมปรับตัวเพื่อคนอื่นได้แค่ไหน ระหว่างที่ความสัมพันธ์ถูกจัดเรียงใหม่ทีละน้อย ทั้งความสามารถในการเอาตัวรอดและความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ก็เริ่มเผยให้เห็น
เด่นที่การผสมความตลกแบบครอบครัวเข้ากับอารมณ์จริงจังแบบ “อยู่ร่วมกันให้ได้” ทำให้รอยยิ้มไม่หลุดจากแกนความรู้สึก และยังมีจังหวะที่ทำให้เห็นว่าความวุ่นวายเกิดจากบุคลิกเฉพาะตัว ไม่ใช่เพื่อความอลเวงอย่างเดียว นอกจากนี้ภาพรวมยังชวนติดตามเพราะสถานการณ์แต่ละฉากมีเงื่อนไขของตัวละครผลักดันอยู่ตลอด
Monster Family (2018) ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจเลือกเล่าเรื่องแบบไม่เคร่ง แต่มีธีมชัดเรื่องการปรับตัวเพื่อความสัมพันธ์ การเดินเรื่องอาศัยความเข้าใจผิดและนิสัยเฉพาะตัวเป็นเครื่องยนต์หลัก ทำให้ดูเพลินตั้งแต่ต้นจนกลาง แม้บางจังหวะจะพึ่งความวุ่นวายเพื่อเรียกเสียงหัวเราะเป็นหลัก แต่เมื่อเรื่องเริ่มพาผู้ชมเข้าใกล้ความรู้สึกของตัวละคร ภาพรวมก็กลับมามีน้ำหนักพอสมควรสำหรับคนที่อยากได้ทั้งความบันเทิงและความอบอุ่น
