Me, Myself & Irene (2000) เดี๋ยวดี…เดี๋ยวเพี้ยน เปลี่ยนร่างกัน

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Me, Myself & Irene (2000) เดี๋ยวดี…เดี๋ยวเพี้ยน เปลี่ยนร่างกัน

• ชื่ออังกฤษ: Me, Myself & Irene
• ชื่อไทย: เดี๋ยวดี…เดี๋ยวเพี้ยน เปลี่ยนร่างกัน
• ปีที่ออกฉาย: 2000

เรื่องย่อ

ตำรวจแต่ละคนที่เหมาะสมกับ “Me, Myself & Irene” ควรปกป้องผู้หญิงจากการหนีจากอดีตที่น่ากลัวและเพื่อนร่วมงานของเขา Charlie Baileygates (Jim Carrey) เป็นทหารประจำรัฐโรดไอส์แลนด์ที่มีตัวละครหลากหลาย
โดยทั่วไปแล้วเขามีความผูกพันและไม่ดุร้ายจนกว่าบุคคลหรือสิ่งของจะผลักดันเขาไปไกลอย่างฟุ่มเฟือย นั่นเป็นเพียงจุดที่ภาพตัวเองที่เปลี่ยนไปทางจิตของเขาแฮงค์มีอำนาจเหนือกว่า
ชาร์ลีได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจตามปกติในการฟื้นฟูผู้ปฏิเสธไอรีนวอเทอร์ส (เรเน่เซลเวเกอร์) ที่ได้รับการรับรองให้กลับสู่ตอนเหนือของนิวยอร์ก แต่สุดท้ายพวกเขาก็ต้องหนีจากเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เสื่อมทราม
นอกจากนี้การพักผ่อนของพวกเขาจะอยู่ในระดับพื้นฐานที่ไม่สะดวกสำหรับทุกคนรวมถึงหากแฮงค์ไม่ก้าวต่อไปในโอกาสที่วางแผนไว้อย่างรุนแรงที่สุด

Charlie Baileygates (Jim Carrey) เป็นทหารผ่านศึกในรัฐโรดไอส์แลนด์ที่ถูกคนรอบข้างจัดการอย่างผิด ๆ รวมถึง “เดี๋ยวดี…เดี๋ยวเพี้ยน เปลี่ยนร่างกัน” คนที่เขารัก หลังจากงานแต่งงานของพวกเขาอย่างรวดเร็ว Layla
ก็เริ่มไปแม้จะมีความมั่นใจที่เป็นที่ยอมรับของชาร์ลีกับคนขับรถลิมูซีนในงานแต่งงานของพวกเขาซึ่งเป็นบุคคลเล็ก ๆ ที่ปกปิดชื่อShontéด้วยไอคิวระดับอัจฉริยะ แม้ว่าเพื่อนของเขาจะสังเกตเห็นเขาถึงความทรยศของเลย์ลา
แต่ชาร์ลีก็จะจำมันไม่ได้แม้ว่าเธอจะถ่ายทอดเรื่องราวของคนสองเพศซึ่งนอกเหนือจากความประทับใจในการไตร่ตรองแล้วก็ตาม ไม่กี่ปีต่อมาไลลาก็จากไปกับโชเตและยอมจำนนในวัยเยาว์ของเธอ Charlie ยกทีมทั้งสามคน ได้แก่ Jamal, Lee Harvey และShonté Jr.
(Anthony Anderson, Jerod Mixon, Mongo Brownlee) ในขณะที่ชาร์ลีเป็นที่ชื่นชอบและได้รับการยกย่องจากเพื่อนร่วมงานที่ยังเยาว์วัย แต่เขาก็ถูกคนส่วนที่เหลือของเมืองทำร้ายอย่างกระตือรือร้น
เนื่องจากการปฏิบัติเช่นนี้ในวงกว้างชาร์ลีจึงสร้างตัวละครที่แยกออกมาชื่อแฮงค์เพื่อจัดการการเผชิญหน้าที่ชาร์ลีหลบเลี่ยง
เกิดขึ้นไม่ว่าจุดใดก็ตามที่ชาร์ลีตกอยู่ภายใต้ความกดดันแฮงค์เป็นคนที่ไร้สาระหยาบคายและมีลักษณะเฉพาะที่บ่งบอกถึงตัวละครที่รับบทโดยคลินท์อีสต์วู้ด ผู้เชี่ยวชาญยอมรับยาเพื่อให้แฮงค์ไม่สบายใจเชื่อว่าชาร์ลีต้องการการย้ายออกไปเจ้านายของเขา
(โรเบิร์ตฟอร์สเตอร์) สั่งให้เขาไปกับไอรีนวอเทอร์ส (เรเน่เซลเวเกอร์) จากโรดไอส์แลนด์ไปยังแมสเซนานิวยอร์กเนื่องจากเธออ้างว่าอุทิศตนเพื่อความสะดวก ในและนอก. ไอรีนเรียกร้องให้คดีนี้เป็นของปลอมโดยดิกกี้ (แดเนียลกรีน)
อดีตที่เกี่ยวข้องกับการชุมนุมของเธอเพื่อป้องกันเธอจากการเปิดเผยอาชญากรรมของเขาต่อผู้เชี่ยวชาญในหัวข้อ ใน Massena ชาร์ลีเสนอไอรีนให้กับผู้เชี่ยวชาญที่เตรียม EPA สองคน นักฆ่าผู้เชี่ยวชาญที่มีชีวิตของไอรีนพร้อม ๆ
กันดำเนินการหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญหัวข้อ ไอรีนและชาร์ลีหลบเลี่ยงคำตอบของเขาในพายุทอร์นาโดและปล่อยให้แฮงค์ลุกขึ้นเป็นประจำ ชาร์ลีถูกประณามอย่างไร้เหตุผลสำหรับการกระทำผิด
ผู้เชี่ยวชาญของเอฟบีไอเริ่มตามหาเขาและไอรีนเช่นเดียวกับตำรวจที่มีรูปร่างผิดปกติสองคนในบันทึกของดิกกีบอสเชน (ริชาร์ดเจนกินส์) และเกอร์เก (คริสคูเปอร์) การติดตามเปลี่ยนไปเป็นฉากของสื่อทำให้เยาวชนของชาร์ลีตระหนักถึงความวิตกกังวลของเขา

อิรีนมีปัญหาความสัมพันธ์กับคนรอบข้างอยู่แล้ว แต่ยิ่งความเครียดสะสม เขาก็ยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้ เมื่อความคิดสองด้านเริ่มโผล่มาแทนที่การตัดสินใจของเขา ชีวิตที่ควรเดินหน้าอย่างสงบกลับกลายเป็นชุดเหตุการณ์ตลกร้ายที่ทำให้ทุกคนรอบตัวต้องรับมือกับ “เวอร์ชัน” ของเขาที่ไม่เหมือนเดิม

เรื่องเริ่มจากชีวิตประจำวันของชายคนหนึ่งที่พยายามเป็นคนดีและใช้เหตุผลจัดการปัญหา แต่เมื่อเขาโดนกดดันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความขัดแย้งภายในก็ค่อย ๆ แสดงตัวจนเกิดผลกระทบกับความสัมพันธ์ ความคาดหวัง และภาพลักษณ์ของเขาต่อสังคม สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นแค่เรื่องทางอารมณ์ เพราะมันลุกลามเป็นพฤติกรรมที่ทำให้ทั้งตัวเขาเองและคนรอบข้างสับสนว่า “ใครกันแน่คือคนที่เรากำลังคุยอยู่”

ท่ามกลางความวุ่นวาย อิรีนต้องพยายามรักษาหน้าและหาทางกลับไปสู่ความเป็นปกติ ขณะเดียวกันอีกด้านของตัวตนก็ดันพาเขาไปในทางที่ขวางกฎและทำให้สถานการณ์บานปลาย แต่ละช่วงจึงเต็มไปด้วยการสลับมุมมองอย่างรวดเร็ว—จากคนที่พยายามอดทน ไปเป็นคนที่ยอมระบายโดยไม่แคร์ผลลัพธ์ เหตุการณ์เหล่านี้ค่อย ๆ เผยว่าการรับมือความโกรธและความอัดอั้นไม่ใช่เรื่องที่แก้ได้ง่ายด้วยการ “คิดบวก” เพียงอย่างเดียว

จุดแข็งคือการสร้างความปั่นป่วนจากความขัดแย้งภายในตัวละคร ทำให้ความตลกไม่ใช่แค่มุก แต่เป็นความสับสนที่กระทบความสัมพันธ์จริง ๆ และภาพรวมยังทำงานได้ดีด้วยจังหวะการสลับอารมณ์ที่ทำให้ผู้ชมต้องติดตามว่า “ครั้งนี้มันจะพาไปทางไหน”

Me, Myself & Irene (2000) เดี๋ยวดี…เดี๋ยวเพี้ยน เปลี่ยนร่างกัน เป็นหนังที่ใช้ความขัดแย้งภายในเป็นเครื่องยนต์หลักของทั้งความตลกและความรู้สึกอึดอัด การเล่าเรื่องเดินด้วยจังหวะเหตุการณ์ไว ทำให้ความวุ่นวายดูสนุก แต่ในบางช่วงก็สะท้อนความพยายาม “จะไม่เป็นแบบเดิม” ของตัวละครได้คมพอสมควร หากคุณชอบหนังตลกร้ายที่มีอารมณ์จริงจังแทรกอยู่ หนังเรื่องนี้น่าจะตอบโจทย์

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง