Hellraiser III: Hell on Earth (1992) งาบแล้วไม่งุ่นง่าน

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Hellraiser III: Hell on Earth (1992) งาบแล้วไม่งุ่นง่าน

Hellraiser III: Hell on Earth (1992) งาบแล้วไม่งุ่นง่าน ซึ่งในครั้งนี้คนที่ต้องเจอกับกล่องและพี่พินเฮด (Doug Bradley) คือ นักข่าวสาวโจอี้ ซอมเมอร์สกิล (Terry Farrell)
โดยที่ในครั้งนี้พินเฮดและพลพรรคของเขาต้องการจะทำให้โลกทั้งใบกลายเป็นนรก โอ้ งานนี้งานใหญ่ครับ โจอี้เลยต้องสืบหาความจริงเกี่ยวกับพินเฮดเพื่อใช้ในการหยุดยั้งมันก่อนจะสายเกินไปสำหรับผม จบบริบูรณ์ไปในภาค 2 แล้วครับ ภาคนี้ถือว่าดันทุรังทำออกมา
แต่ก็ยังพอมีความเกี่ยวเนื่องกับ 2 ภาคก่อน ดังนั้นจะเรียกว่าเป็นภาคผนวกก็พอไหว ซึ่งช่วงต้นๆ ออกจะอืดและน่าเบื่อไปหน่อย แต่ก็พอจะมีฉากโหดๆ ให้หายง่วงขึ้นมามั่ง แต่พอพี่พินเฮดแกโผล่มานี่ หนังน่าดูขึ้นมาเลยครับ
เพราะพี่พินเฮดนี่แหละจุดที่ทำให้หนังตอนนี้สนุกขึ้นมาก็เนื่องมาจากตัวพินเฮดมีความซับซ้อนขึ้น อย่างนี้ครับจริงๆ แล้วพี่พินเฮดนี่ก็เคยเป็นมนุษย์มาก่อน แต่เพราะไปเปิดไอ้กล่องนี่เขาเลยโดนทำให้กลายเป็นซีโนไบท์ไป
แล้วทีนี้ตอนนี้ก็เป็นการต่อสู้ระหว่างพินเฮดสุดชั่วกับเอลเลียต สเปนเซอร์ ผู้ที่เป็นร่างมนุษย์ของพินเฮดนั่นแหละ (เหมือนพระเจ้ากับพิคโคโล่ ใน นั่นแหละครับ) หนังเลยทวีความสนุกมากยิ่งขิ้นครับ เพราะเล่นกับตัวพินเฮด ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉลาดมากเลยครับ
เพราะหนังแนวเดียวกับเรื่องอื่นๆ จะไม่ค่อยทำอะไรกับปีศาจประจำเรื่องเท่าไหร่ แต่ในหนังชุด นี้จะกลายเป็นว่าเราได้ติดตามพัฒนาการของปีศาจพินเฮดไปเรื่อยๆ ซึ่งก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของหนังนะครับส่วนฉากห๋าก็โหดมากครับ
ยิ่งไอ้ตอนฆ่าล้างบาร์นี่สยองมากๆ ผมว่าคนที่ไปเที่ยวเทค หากดูฉากที่ว่าคงสยองล่ะครับ มันฆ่ากันโหดมากจริงๆแล้วพอมาช่วงท้ายหนังจึงมีลุ้นอยู่พอสมควร Hellraiser III: Hell on Earth งาบแล้วไม่งุ่นง่าน ตอนตีกับพี่พินเฮดก็ทำได้ไม่เลวเลยทีเดียวครับ
แล้วซีโนไบท์ภาคนี้ก็มีเพิ่มอีกเพียบด้วย (แต่เสียดายที่ไม่ค่อยมีบทบาทมากเท่าไหร่)โดยรวมๆก็นับว่าโอเคนะครับ ยังพอไหว ไม่เด็ดเท่า 2 ภาคแรก แต่ก็ยังไม่ถือว่าน่าผิดหวังครับ ยังสนุกและดูได้ดีอยู่ ก็เอามาดูต่อกับสองภาคแรกก็ไม่เลวครับ
ผมชอบเอามาดูต่อกันสามตอนเสมอๆ น่ะ มันติดลมน่ะครับหนังชุดสยองที่ทำได้ต่อเนื่องและเนื้อเรื่องดีมันหาไม่ได้บ่อยหรอกนะครับ และภาคนี้ก็ได้ (คนเขียนบทจากภาคสอง) มาคิดเรื่อง จริงๆ เขาจะได้กำกับนะครับ แต่เผอิญหนังตกเป็นลิขสิทธิ์ของ
(และนี่ก็เป็นหนังเรื่องแรกของค่ายนี้ด้วยนะครับผม) และทางผู้ใหญ่ของบริษัทเห็นว่า Atkins ยังไม่มีประสบการณ์เพียงพอ ก็เลยให้ มากำกับแทน ซึ่งเขาก็ดังมาจากหนังสยอง Waxwork ที่พอจะสนุกอยู่เหมือนกัน กับเรื่องนี้ก็ไม่เลว

นรกไม่จำเป็นต้องเปิดประตูใหญ่ ๆ เสมอไป เพราะครั้งนี้มันแทรกตัวผ่าน “ความบันเทิง” และความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์ กระทั่งการตามหาคำตอบพาเรื่องราวลุกลามไปไกลในโลกที่กติกาเดิมใช้ไม่ได้อีกแล้ว เมื่อพลังชั่วร้ายกลับมาไล่ล่าผู้ที่คิดว่าตัวเองหนีรอดได้ ความระทึกจึงไม่มาเป็นจังหวะเดียว แต่คืบคลานเป็นชั้น ๆ จนไม่มีใครแน่ใจว่าอะไรคือทางออก

เมืองถูกฉายภาพความปั่นป่วนของอดีตที่กำลังถูกปลุกขึ้นมา แม้มีคนพยายามจัดการกับรอยรั่ว แต่ยิ่งลงลึกยิ่งพบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ การตัดสินใจที่มาจากความกลัวและความคาดหวังผิด ๆ ทำให้เส้นทางของตัวละครสับสนยิ่งกว่าเดิม และเมื่อสิ่งมีชีวิตจากนรกเริ่มเคลื่อนตัวอย่างเป็นระบบ ภารกิจเอาตัวรอดก็เปลี่ยนเป็นการต่อรองกับเวลาและสัญชาตญาณตัวเอง ผู้รอดชีวิตต้องเผชิญทั้งความกดดัน การสูญเสียความเชื่อ และการไล่ล่าที่ยิ่งทวีความรุนแรง โดยแต่ละตอนของการไขปริศนาจะพาให้เห็นว่าความสยองครั้งนี้ “มีเจตนา” มากกว่าการฆ่าล้วน ๆ

หนังเด่นตรงการสร้างความหนาแน่นของความสยองแบบไล่ระดับ—ไม่ใช่แค่ฉากตะลุมบอน แต่มีจังหวะที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกว่ากำแพงทุกด้านกำลังถูกผลักเข้าหา แม้เรื่องจะพุ่งไปข้างหน้าแรง แต่แก่นก็ยังอยู่ที่ความพยายามควบคุมโชคชะตาให้ได้ และความหวังที่ถูกทดสอบซ้ำ ๆ อย่างโหดเหี้ยม นอกจากนี้ฉากที่ชวนขนลุกทำหน้าที่เป็นคำอธิบายของกฎนรกในตัวมันเอง ทำให้ความน่ากลัว “มีตรรกะ” ในโลกของหนัง

Hellraiser III: Hell on Earth (1992) คือความสยองที่เดินเกมเป็นระบบมากกว่าการใช้แค่ความตกใจ เป็นหนังที่กดดันด้วยสถานการณ์ต่อเนื่องและการท้าทายศรัทธาในความปลอดภัยของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม แก่นความรุนแรงและบรรยากาศมืดจัดย่อมไม่เหมาะกับคนที่มองหาความสบายใจ เพราะทั้งโทนและจังหวะของเรื่องชัดเจนว่า “หนีไม่พ้นง่าย ๆ” ใครชอบหนังสยองที่ให้ความรู้สึกเหมือนนรกมีแผนอยู่เบื้องหลังจะยิ่งเข้าโทนได้ดี

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง