Don’t Look Up (2021)

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Don’t Look Up (2021)

• ชื่ออังกฤษ: Don’t Look Up
• ปีที่ออกฉาย: 2021

นักดูดาวระดับต่ำสองคนควรไปเยี่ยมเยียนสื่อยักษ์ใหญ่เพื่อเตือนมนุษยชาติเกี่ยวกับการพุ่งเข้าหาดาวหางที่จะทำลายโลก “Don’t Look Up” เคท ดิเบียสกี (เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์) นักศึกษาวิทยาศาสตร์อวกาศ และดร.แรนดัลล์ มินดี้ (ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ)
ผู้สอนของเธอ ทำให้การเปิดเผยที่น่าสับสนของดาวหางที่ล้อมรอบเหตุการณ์ทางสังคมของดาวเคราะห์ ประเด็นคือมันอยู่ในเส้นทางกระทบกับโลกโดยสังเขป ประเด็นอื่น? ดูเหมือนไม่มีใครคิดจริงๆ
กลับกลายเป็นว่ามนุษยชาติได้รับการเตือนสติเกี่ยวกับผู้ปฏิบัติการดาวเคราะห์ที่มีขนาดเท่าภูเขาเอเวอเรสต์เป็นความจริงที่เตรียมการอย่างจริงจังในการสำรวจ ด้วยความช่วยเหลือจากดร.โอเกิลธอร์ป (ร็อบ มอร์แกน)
เคทและแรนดอลล์ได้ออกเดินทางไปพบสื่อมวลชนที่พาพวกเขาออกจากที่ทำงานของประธานาธิบดีออร์ลีน (เมอริล สตรีป) ผู้ไม่แยแส กับชายหนุ่มและเจสัน (โจนาห์ ฮิลล์) เสนาธิการของเธอ ) ไปจนถึงรายการ The Daily Rip ที่ออกอากาศทางไกล
ซึ่งเป็นรายการตอนเช้าที่สว่างไสวซึ่งร่วมงานกับ Brie (Cate Blanchett) และ Jack (Tyler Perry) อีกครึ่งปีดาวหางสั่นไหว รับมือกับภาพประกอบ 24 ชั่วโมงของสื่อที่เจาะจงและคว้าโอกาสของสื่อออนไลน์ที่มีคนเป็นศูนย์กลาง
ก่อนจะสายเกินไปที่จะพิจารณาหันหลังกลับการแสดงที่เบี่ยงเบนความสนใจเป็นพิเศษ – จะต้องทำอย่างไร ให้โลกเพียงแค่จ้องมองขึ้นไปข้างบน

Kate Dibiasky จากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตทซึ่งเป็นนักเรียนสำรองที่กล้องโทรทรรศน์ซูบารุ พบดาวหางสลัวแต่เดิม ครูของเธอ ดร.แรนดัลล์ มินดี้ พบว่าเส้นทางของดาวหางตัดผ่านพื้นโลก และผลกระทบจะเกิดขึ้นภายในเวลาประมาณครึ่งปี คร่าชีวิตผู้คน ทุกชีวิต
พร้อมด้วยนักวิจัย Teddy Oglethorpe, Kate และ Randall เดินทางไปทำเนียบขาวเพื่อแนะนำการเปิดเผยข้อมูลของพวกเขา แต่ก็พบกับคุณภาพที่ห่างไกลจากประธานาธิบดีสหรัฐ Janie Orlean และเจ้าหน้าที่ของเธอ รวมถึง Jason Orlean เสนาธิการสาวของเธอ
ความพยายามที่จะส่องสว่างทุกคนผ่านรายการทีวีนอกเหนือจากการสะกดรอยตาม แต่การแสดงโลดโผนที่ทำให้เข้าใจผิดในกล้องของ Kate เปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกทางเว็บบนเว็บ เมื่อออร์ลีนเกี่ยวข้องกับความอับอายทางเพศ
เธอรายงานอันตรายของดาวหางที่จะเปลี่ยนเส้นทางการพิจารณา ในที่สุดข่าวก็แพร่ระบาดโดยสื่อต่างๆ และการส่งยานอวกาศที่สามารถพุ่งชนและเปลี่ยนทิศทางของดาวหาง ช่วยโลกได้นั้นชัดเจน . อย่างไรก็ตาม การพัฒนาหยุดชะงักลงระหว่างขั้นตอนการจัดส่งเมื่อ
Peter Isherwell บุคคลผู้ร่ำรวยด้านเทคโนโลยีและกองทุนที่โดดเด่นของ Orlean เห็นว่าดาวหางถูกผลิตขึ้นโดยใช้แร่ธาตุสำคัญมูลค่าหลายล้านล้านดอลลาร์ซึ่งมีขนาดเล็กที่สุดในโลก
ทำเนียบขาวเลือกที่จะใช้ประโยชน์จากดาวหางอย่างคุ้มค่าโดยแยกมันออกเป็นบริเวณที่ไม่ธรรมดาเพิ่มเติมที่สามารถฟื้นตัวจากมหาสมุทรได้ เคทและเท็ดดี้ออกจากการพัฒนาอย่างรวดเร็วในการต่อสู้
ขณะที่แรนดัลเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงเป็นเสียงที่ชัดเจนเพื่อสนับสนุนธุรกิจของดาวหาง ช่องเปิด ตามลำดับเป็นการเริ่มต้นดำเนินการระหว่าง Brie Evaantee โลกทั้งใบถูกแยกออกจากกันอย่างสม่ำเสมอระหว่างบุคคลที่ขอให้รื้อถอนดาวหางทั้งภายในและภายนอก
คนที่ตรวจสอบสัญญาณเตือนที่ไม่เหมาะสม และบุคคลที่ปฏิเสธว่าดาวหางนั้นมีอยู่จริง ในระหว่างนี้ เคทกลับไปที่มิชิแกนและเริ่มมีความสัมพันธ์กับเด็กที่ชื่อยูล ต่อมา จูน เพื่อนร่วมชีวิตของเขาสังเกตว่าเขาขายหมด
แรนดัลล์เริ่มหนักใจและพูดผิดพลาดในรายการถ่ายทอดสด พุ่งเข้าไปประณามความสัมพันธ์ของออร์ลีนที่พุ่งพรวดเพื่อจำกัดการผลักดันไปสู่ยุคสุดท้ายและตั้งคำถามถึงคุณภาพที่ห่างไกลของมนุษยชาติ ก่อนออกจากกิจกรรมและผูกมัดกับเคท

ภาพยนตร์พาเราเข้าไปอยู่ในวันที่ท้องฟ้าเริ่มส่งสัญญาณร้าย โลกได้รับรู้คำทำนายหายนะอย่างชัดเจน แต่การรับมือกลับติดอยู่กับเกมการเมือง ความนิยม และการสื่อสารที่พยายามหลีกเลี่ยงความจริง ทั้งทีมวิทยาศาสตร์และผู้ประกาศข่าวต้องเผชิญแรงกดดันจากระบบที่ชี้นำว่า “เรื่องนี้ต้องขายยังไง” มากกว่า “เรื่องนี้ต้องแก้ยังไง” ขณะที่เวลาเดินถอยหลัง ทุกการตัดสินใจจึงสะท้อนทั้งความสิ้นหวังและความไร้พลังในสังคมที่มองทุกอย่างเป็นเรตติ้ง

เหตุการณ์เริ่มจากการพบข้อมูลที่ยืนยันว่าโลกกำลังเผชิญภัยพิบัติร้ายแรง นักวิทยาศาสตร์พยายามสื่อสารกับสาธารณะและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างตรงไปตรงมา แต่เมื่อเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ไปถึงโต๊ะผู้มีอำนาจ เส้นทางก็เต็มไปด้วยข้อถกเถียงว่าควรนำเสนออย่างไร ใช้คำพูดแบบไหน และจะส่งผลต่อคะแนนเสียงหรือภาพลักษณ์หรือไม่ ขณะเดียวกัน ทีมข่าวต้องตัดสินใจว่าจะเดินหน้าถ่ายทอดความจริงด้วยความรับผิดชอบ หรือจะทำให้มันเข้ากับจังหวะของความสนใจสั้นๆ ในโลกโซเชียล แล้วเมื่อคนจำนวนมากเลือก “เชื่อในสิ่งที่สบายใจ” มากกว่าความเสี่ยงที่พิสูจน์ได้ ทุกความพยายามที่จริงจังก็ค่อยๆ ถูกกลืนโดยระบบที่ตอบสนองช้าเกินไป ความโกลาหลไม่ได้มาจากภัยจากท้องฟ้าเพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากการสื่อสารที่แตกสลายไปทีละขั้น

จุดเด่นของเรื่องคือความเฉียบของการเสียดสีผ่านสถานการณ์ที่ทั้งจริงจังและน่าหวาดหวั่นไปพร้อมกัน ภาพสะท้อนว่าความล้มเหลวเกิดจากกลไกสังคม—การตัดสินใจที่ถูกกำหนดด้วยชื่อเสียงและการเมือง—มากกว่าจะเป็น “ความไม่รู้” ของคนทั่วไป งานเขียนยังเล่นจังหวะอารมณ์ได้คม ทั้งความขำที่ฝืนหัวเราะ และความตึงที่ค่อยๆ กดทับเมื่อเวลาใกล้หมดลง

Don’t Look Up (2021) ไม่ได้ชวนให้คิดด้วยความหวังแบบปลอบใจ แต่ทำให้เห็นภาพว่าเมื่อโลกต้องการคำตอบ กลับถูกกลืนด้วยวาทกรรมและผลประโยชน์ เรื่องเดินด้วยจังหวะที่ทำให้ผู้ชมทั้งขำและอึดอัดในเวลาเดียวกัน แม้ธีมจะเข้มข้นและกดดัน แต่การเล่าไม่ได้ยืดยาวจนเหนื่อย เพราะทุกเหตุการณ์ล้วนเชื่อมกับคำถามเดียวกันว่า “เราจะรับความจริงอย่างไรเมื่อมันไม่สะดวก” สำหรับคนที่ชอบหนังเสียดสีสังคมและการวิจารณ์การสื่อสารสาธารณะ นี่คือเรื่องที่คมและชวนตั้งคำถามหลังจบ

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง