By the Time It Gets Dark (2016) ดาวคะนอง

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง By the Time It Gets Dark (2016) ดาวคะนอง

ชื่ออังกฤษ: By the Time It Gets Dark
ชื่อไทย: ดาวคะนอง
ปีที่ออกฉาย: 2016

เล่าเรื่องของตัวละครหลายตัวที่มีชะตาชีวิตเกี่ยวข้องกันในทางตรงและทางอ้อมได้แก่ ผู้กำกับภาพยนตร์หญิงและนักเขียนหญิงอาวุโสผู้เป็นแรงบันดาลใจของเธอ สาวเสิร์ฟในร้านกาแฟผู้ซึ่งเปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ และต้องโยกย้ายไปตามจังหวัดต่างๆ นักแสดงหญิงและชายคู่หนึ่งผู้ซึ่งอาจจะเป็นหรือไม่ได้เป็นคู่รักกันนอกจอ ชีวิตของพวกเขาเหล่านี้ถูกเกี่ยวกระหวัดเข้าด้วยกันโดยสายใยบางๆ ที่แทบมองไม่เห็นเนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้จะค่อยๆถูกลอกออกทีละชั้นๆ เพื่อเผยให้เห็นความซับซ้อนของสรรพสิ่งต่างๆที่ประกอบรวมกันขึ้นเป็นชีวิตมนุษย์

คืนหนึ่งที่ทุกอย่างควรจบด้วยความสบายใจ กลับกลายเป็นวันที่ความกดดันสะสมพาเพื่อนร่วมทีมและคนใกล้ชิดให้ถอยหนีความจริงทีละน้อย เกมอารมณ์เริ่มชัดขึ้นเมื่อคำพูด การตัดสินใจ และความเงียบเริ่มมีน้ำหนักเกินกว่าจะปล่อยผ่าน เหตุการณ์จึงไหลจากความตึงเครียดไปสู่ความหวาดระแวง และทำให้เราอดถามไม่ได้ว่าแท้จริงแล้วใครเป็นคนควบคุมสถานการณ์กันแน่

เรื่องเริ่มจากการรวมตัวของกลุ่มคนที่คิดว่าทุกอย่างยังอยู่ภายใต้การควบคุม แต่เมื่อค่ำมืดลง ความสัมพันธ์ก็เริ่มแตกเป็นเสี่ยง ๆ จากรายละเอียดเล็กน้อยที่ทุกคนพยายามปัดทิ้ง กลายเป็นสัญญาณที่ยิ่งรุกเข้ามาใกล้ตัวทีละขั้น สถานการณ์บีบรัดให้การสื่อสารยิ่งผิดพลาด ใครบางคนเลือกปิดบังเพื่อรักษาหน้าตัวเอง ขณะที่อีกคนกลับยิ่งเชื่อมั่นในสิ่งที่ได้ยินมากกว่าความจริงที่เห็นด้วยตา ผลลัพธ์คือความไว้ใจที่ค่อย ๆ พังทลาย จนการตัดสินใจทุกอย่างเหมือนมีดคมอยู่ใต้คอ และทุกก้าวที่เดินไปข้างหน้าทำให้ยิ่งยากจะย้อนกลับมาประคองความสัมพันธ์ให้เหมือนเดิม

หนังเด่นที่การเล่าแบบค่อย ๆ บีบอารมณ์ให้แน่นขึ้น ความตึงไม่ได้มาจากเหตุการณ์ใหญ่เพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากท่าที คำตอบครึ่ง ๆ และความระแวงที่เพิ่มขึ้นตามเวลาค่ำ เฟรมและจังหวะภาพทำให้ความมืดดูเหมือนมีตัวตน ขณะเดียวกันตัวละครถูกเขียนให้สะท้อน “ความคิดของตัวเอง” มากกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ทำให้ผู้ชมรู้สึกว่าความจริงกำลังถูกแย่งชิงกันตลอดเวลาใน By the Time It Gets Dark (2016) ดาวคะนอง

By the Time It Gets Dark (2016) ดาวคะนอง ทำงานได้ชัดที่สุดในเกม “ความไม่ไว้ใจ” ที่ค่อย ๆ ลามไปทั่วกลุ่มคน ไม่ได้พึ่งทางลัดของการเฉลยเร็ว แต่ใช้ความกดดันจากการสื่อสารผิดพลาดและความเงียบที่ทิ้งรอยร้าวให้ผู้ชมลุ้นต่อว่าจุดเปราะของแต่ละคนจะพังเมื่อไหร่ อย่างไรก็ตาม หนังอาศัยอารมณ์และการตีความค่อนข้างมาก หากใครชอบเรื่องที่เดินเรื่องตรงไปตรงมาอาจรู้สึกว่าจังหวะบางช่วงช้า แต่สำหรับคนที่อยากดูหนังที่ “ความมืดค่อย ๆ คืบ” พร้อมความตึงในใจ นี่คือแนวที่ตอบโจทย์

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง