Australia (2008) ออสเตรเลีย

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Australia (2008) ออสเตรเลีย

ชื่ออังกฤษ: Australia
ชื่อไทย: ออสเตรเลีย
ปีที่ออกฉาย: 2008

คุณหญิง ซาราห์ แอชลีย์ (นิโคล คิดแมน) ต้องเดินทางไปยังเมืองดาร์วิน ด่านหน้าของพื้นที่เขตร้อนของออสเตรเลียตอนเหนืออันห่างไกล เพื่อจัดการสะสางปัญหาการเงินที่สามีของเธอทิ้งพอกพูนเอาไว้ รวมทั้งไปดูทรัพย์สินชิ้นสุดท้ายที่เตรียมจะขาย นั่นคือสถานที่เลี้ยงปศุสัตว์ที่มีขนาดเท่ากับรัฐแมรีแลนด์ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ฟาร์อเวย์ ดาวน์ส ที่ดาร์วิน ซาราห์ไม่ได้พบกับสามี แต่ได้รับการต้อนรับจากผู้ต้อนปศุสัตว์ที่หยาบคายและอารมณ์ร้อน ซึ่งทุกคนรู้จักในนาม โดรเวอร์ (ฮิวจ์ แจ็กแมน) ทั้งคู่เดินทางรอนแรมไปยัง ฟาร์อเวย์ ดาวน์ส ด้วยกัน และประสบเหตุการณ์พลิกผันต่างๆ หลายหน กระทั่งซาราห์ได้รับเด็กลูกครึ่งชาวอะบอริจินที่ชื่อ นูลลาห์ (แบรนดอน วอลเตอร์ส) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต นูลลาห์เปิดเผยว่าผู้จัดการสถานที่เลี้ยงปศุสัตว์ นีล เฟลตเชอร์ (เดวิด เวนแฮม) สมคบคิดกับเจ้าพ่อตลาดค้าสัตว์ คิง คาร์นีย์ (ไบรอัน บราวน์) ร่วมกันวางแผนขโมยที่ดินของซาราห์ไปจากเธอ เพื่อรักษา ฟาร์อเวย์ ดาวน์ส เอาไว้ ซาราห์ต้องร่วมมือกับโดรเวอร์ ต้อนฝูงสัตว์ 2,000 ตัวข้ามพื้นที่ออสเตรเลียตอนเหนือ ซึ่งนับเป็นการเดินทางที่ทั้งน่าตื่นเต้นและโหดร้าย นอกจากนูลลาห์แล้ว พวกเขายังมีผู้ร่วมทางที่ไม่ค่อยจะเข้าท่านักอย่างนักบัญชีขี้เมา คิปลิง ฟลินน์ (แจ็ก ธอมป์สัน) สองหนุ่มผู้เลี้ยงปศุสัตว์ มาการ์ริ (เดวิด งุมบูจาร์รา) กับ กูลาจ (แอนกัส พิลาคิว) แม่บ้านอะบอริจิน แบนดี เลกส์ (ลิเลียน ครอมบี) พ่อครัวชาวจีน ซิง ซอง (หยวนหวา) และไม่นานนักพวกเขาก็พบว่าตกอยู่ใต้การชักนำของพ่อมดชาวอะบอริจิน คิง จอร์จ (เดวิด กัลพิลิล) ความงดงามของพื้นที่แห่งทวีปโบราณ ความเสน่หาที่มีต่อโดรเวอร์ และความรักแห่งเพศแม่ที่มีต่อนูลลาห์ ทำให้ซาราห์เปลี่ยนไปจากเดิม แต่เมื่อสงครามมาถึงชายฝั่งของออสเตรเลีย กองทัพญี่ปุ่นทิ้งระเบิดถล่มเมืองดาร์วินจนพังพินาศ ครอบครัวที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้แต่แรกครอบครัวนี้ก็ต้องพรากจากกัน ซาราห์ โดรเวอร์ และนูลลาห์ ต้องต่อสู้เพื่อค้นหากันและกันท่ามกลางโศกนาฏกรรมและความวุ่นวาย

เมื่อความสูญเสียเก่ากลับมาทำให้ชีวิตสะดุด การหาคำตอบเริ่มพาใครบางคนเข้าใกล้เรื่องราวที่ไม่ควรแตะต้อง แต่ยิ่งพยายามปกปิด ความลับกลับยิ่งแตกออกเป็นชิ้นๆ จนต้องเลือกระหว่างการยอมรับอดีตหรือปล่อยให้มันทำลายทุกความสัมพันธ์ที่เหลืออยู่

เรื่องเริ่มจากเหตุการณ์ที่ทำให้ความทรงจำเดิมกลับมาเร่งให้ตัวละครตั้งคำถามว่าตัวเองรู้เรื่องในสิ่งที่ควรรู้จริงหรือไม่ เขาถูกผลักให้เผชิญกับช่องว่างในบันทึกความจำ การกระทำที่เหมือนคำสั่งให้ “ผ่านไป” และคนรอบตัวที่หลีกเลี่ยงคำถามตรงๆ ระหว่างการสืบค้น ผู้คนเริ่มเผยให้เห็นความหมายของคำพูดซ้ำๆ ที่เคยคิดว่าเป็นแค่ความหวัง แต่แท้จริงแล้วอาจเป็นวิธีรักษาบาดแผลของบางคนไว้ไม่ให้ระเบิดขึ้นมาอีก

ยิ่งตัวละครไล่ล่าความจริงมากเท่าไร ความสัมพันธ์ก็ยิ่งตึงเครียดขึ้น ทั้งจากความไม่ไว้ใจและแรงกดดันที่มองไม่เห็น ภาพบางอย่างที่เคยชัดเจนกลับกลายเป็นเงา เหตุผลที่ถูกเล่ามาอย่างสวยงามค่อยๆ มีรอยต่อ และเมื่อความลับเริ่มเฉลยเป็นบางส่วน การตัดสินใจของตัวละครก็ไม่ได้เป็นแค่เรื่องความถูกต้อง แต่เป็นเรื่องว่าเขายอมเจ็บเท่าไรเพื่อให้คนที่รักไม่ต้องเจ็บไปพร้อมกัน

จุดเด่นอยู่ที่การเล่าแบบค่อยๆ ขยับจากความรู้สึกสั่นคลอนสู่ข้อเท็จจริง ทำให้ความตึงอยู่ในอกมากกว่าความลึกลับแบบเซอร์ไพรส์ฉับพลัน ฉากสนทนามีชั้นเชิงผ่านคำเลี่ยงและความเงียบที่พูดแทนคำตอบ ส่วนธีมความทรงจำกับการหลบเลี่ยงความเจ็บปวดทำให้เรื่องไม่ทิ้งอารมณ์ค้างไว้แบบลอยๆ

แม้โครงเรื่องจะพาไปสู่คำตอบ แต่แก่นของหนังไม่ได้อยู่ที่ “เฉลย” อย่างเดียว หากอยู่ที่กระบวนการที่ทำให้ตัวละครต้องตัดสินใจว่าจะยืนอยู่ตรงไหนกับความทรงจำที่ไม่อาจลบได้ จุดที่ทำให้เรื่องน่าติดตามคือการจัดจังหวะความกังวลและบทสนทนาที่ปล่อยให้คนดูคาดเดาเองพอประมาณ ข้อสังเกตมีเพียงความรู้สึกหม่นที่คงอยู่ค่อนข้างยาว ซึ่งอาจไม่เหมาะกับคนที่อยากดูอะไรเบาสบาย แต่สำหรับผู้ที่ชอบหนังที่เดิมพันด้วยอารมณ์และคำถามเรื่องความจริง นี่เป็นทิศทางที่ชัดเจนมาก

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง