Aruna & Lidahnya (2018)

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง Aruna & Lidahnya (2018)

ชื่ออังกฤษ: Aruna & Lidahnya

ปีที่ออกฉาย: 2018

Aruna Rai (Dian Sastrowardoyo) ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพร่เชื้อร้ายและนักชิมที่อาศัยอยู่ในจาการ์ตาถูก บริษัท ของเธอสั่งให้ตรวจสอบกรณีไข้หวัดนกที่ไม่ได้ใช้ทั่วอินโดนีเซียสำหรับองค์กรของรัฐ “Aruna & Lidahnya” เธอเลือกที่จะเรียกร้องให้ Bono (Nicholas Saputra) เพื่อนร่วมงานของเธอซึ่งเป็นพ่อครัวที่มีความสามารถซึ่งควรจะหาสมการแบบชาวอินโดนีเซียแท้ๆพร้อมเพื่อที่เขาจะได้สำรวจรูปแบบการทำอาหารของแต่ละภูมิภาค ร่วมกับ Nadezhda (Hannah Al Rashid) ผู้จับผิดการทำอาหารที่ต้องเรียงลำดับในหนังสือเกี่ยวกับการทำอาหารชาวอินโดนีเซีย พวกเขาจะเริ่มต้นด้วยการไปที่สุราบายาซึ่งอดีตเจ้านายของอรุณาฟาริช (โอกะอันทารา) ซึ่งทำงานโดยตรงให้กับ PWP2 เข้าร่วมการตรวจสอบ Bono และ Nazheda สงสัยว่า Aruna
จะแสดงความเคารพต่อ Farish อย่างสงบเสงี่ยม อรุณาปฏิเสธเรื่องนี้และไม่สนใจว่าเขาจะมีคนรัก ในขณะที่พวกเขามองไปโดยไม่มีชัยชนะมากนักบุคลิกที่ไร้กังวลของอรุณาปะทะกับท่าทางที่เข้มงวดและมีความสามารถของฟาริช ท้ายที่สุดของพวกเขาอยู่ที่ Pamekasan ซึ่งพวกเขาค้นพบว่า

อรุณกับลิณดาเป็นคนสองโลกที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเชื่อมกัน จนวันหนึ่งความเข้าใจคลาดเคลื่อนทำให้ความรู้สึกบางอย่างถูกผลักให้ต้อง “ออกมา” ก่อนเวลา ทั้งคู่พยายามใช้เหตุผลอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ยิ่งใกล้ชิด ยิ่งยากจะหลบเลี่ยงความจริงเรื่องอดีต ความภาคภูมิใจ และความกลัวว่าจะเสียอีกฝ่ายไป

จุดเริ่มของ Aruna & Lidahnya คือความบังเอิญเล็กๆ ที่ลุกลามเป็นความสัมพันธ์ที่สั่นคลอน โดยเฉพาะเมื่อคำพูดกลายเป็นทั้งสะพานและกำแพง อรุณพยายามรักษาระยะให้ปลอดภัย แต่กลับถูกดึงให้ต้องยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสิ่งที่รู้สึก กับสิ่งที่ควบคุมได้ ลิณดาเองก็ไม่ได้ตั้งใจทำร้ายใคร เธอแค่อยากให้ความจริงพูดออกมาอย่างที่มันเป็น ก่อนที่เวลาจะทำให้ทุกอย่างสายเกินแก้ ในแต่ละฉากความสัมพันธ์จะยิ่งชัดขึ้นผ่านการสนทนา ความเงียบที่ยืดออก และการตัดสินใจที่ต้องแลกด้วยความกล้า ทั้งคู่ผ่านช่วงที่หวังว่าจะกลับไปเหมือนเดิม แต่สุดท้ายกลับต้องถามตัวเองว่า “รัก” คือการยอมรับกัน หรือการฝืนให้ต่างฝ่ายต่างเงียบ

หนังเด่นที่การใช้บทสนทนาและท่าทีเล็กๆ แทนความรู้สึกแทนการสั่งให้คนดูตีความตรงๆ ทำให้ความสัมพันธ์ดูเหมือนเรื่องจริงมากขึ้น ภาพรวมยังคงจังหวะค่อยเป็นค่อยไป โดยเฉพาะช่วงที่ความเข้าใจผิดกลายเป็นประเด็นหลักของความเจ็บและการเยียวยา

Aruna & Lidahnya เล่าเรื่องความสัมพันธ์ด้วยความละเอียดที่โฟกัส “คำพูด” เป็นแกน ไม่ใช่แค่สิ่งที่พูดออกมา แต่รวมถึงสิ่งที่ไม่ยอมพูด เมื่อมองทั้งเรื่องจะเห็นความตั้งใจในการจับอารมณ์ให้ค่อยๆ ไต่ระดับ ข้อดีคือมันไม่รีบพาไปสรุป ทำให้ผู้ชมมีพื้นที่คิดตาม อย่างไรก็ตามคนที่ชอบความหวือหวาแบบเร่งจังหวะอาจรู้สึกว่าหนังค่อยเป็นค่อยไปไปหน่อย แต่ถ้าเข้าใจว่าความเจ็บใจในเรื่องนี้เกิดจากความละเอียด นี่จะเป็นเสน่ห์หลักของหนัง

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง