2067 (2020)

เรื่องย่อ+ข้อมูลหนัง 2067 (2020)

• ชื่ออังกฤษ: 2067
• ปีที่ออกฉาย: 2020XX

การเดินทางของชายคนหนึ่งไปสู่อนาคตเพื่อช่วยโลกที่พินาศ “2067” ผู้เชี่ยวชาญด้านสาธารณูปโภคที่เจียมเนื้อเจียมตัวถูกเรียกไปยังอนาคตด้วยสัญญาณวิทยุที่ทำให้งง
เขาควรส่งต่อคู่สมรสที่เหี่ยวแห้งของเขาเพื่อออกเดินทางท่องเที่ยวที่จะบังคับให้เขาเอาชนะความรู้สึกที่ลึกซึ้งที่สุดของเขา
จากความหวาดกลัวที่พยายามเปลี่ยนพื้นผิวของโลกแห่งความเป็นจริงและกอบกู้มนุษยชาติจากเหตุฉุกเฉินทางธรรมชาติที่สำคัญที่สุดในปี 2067 โลกถูกบดขยี้ด้วยการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม เมื่อพืชพรรณทั้งหมดบนโลกสิ้นสุดลง
ความก้าวหน้าของมนุษย์ก็ลดลงไปทั่วโลก มีเพียงเมืองเดียวในออสเตรเลียที่มีทางเลือกในการต่อต้านการเปลี่ยนแปลงที่ร้ายแรงเหล่านี้ เนื่องจากออกซิเจนที่ผลิตขึ้นโดยความร่วมมือของ Chronicorp ไม่ว่าในกรณีใด
ออกซิเจนนี้จะปนเปื้อนและทำให้เกิดปัญหาที่เป็นอันตรายอย่างต่อเนื่องที่เรียกว่า The Sickness

อีธาน ไวท์ คนงานเดินรถสำหรับโรงงานบังคับในเมือง ให้ความสำคัญกับแซนเธ่ลูกครึ่งที่ดีกว่าของเขา ผู้ซึ่งทุกข์ทรมานจากความเจ็บป่วย เมื่อถึงจุดหนึ่ง อีธานถูกเรียกต่อหน้าเรจิน่า แจ็คสัน ซีทีโอ Chronicorp
ซึ่งชี้แจงว่าความเจ็บป่วยจะทำให้มนุษยชาติกระจ่างขึ้นในที่สุด ในระหว่างการพิจารณาคดีของ Chronicle ซึ่งเป็นเครื่องบอกเวลาแบบจำลองที่ Richard Whyte นักฟิสิกส์ควอนตัม (พ่อผู้ล่วงลับของอีธาน) ได้แหลกสลายก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเมื่อ 20 ปีก่อน
นักวิจัยได้รับสัญญาณวิทยุจากอนาคต 407 ปีข้างหน้าพร้อมข้อความให้ส่งอย่างชัดเจน อีธานกับพวกเขา เพื่อที่จะค้นพบวิธีรักษาโรคภัยไข้เจ็บและขัดขวางการทำลายล้างของมนุษยชาติ อีธานต้องถูกส่งตัวไปในภายภาคหน้า
เขาปฏิเสธเพราะเขาไม่สามารถกลับมาได้เสมอและในขณะที่เขาเกลียดชังพ่อของเขาที่ทิ้งเขาและแม่ของเขา อย่างไรก็ตาม จู๊ดผู้เฝ้าประตูและเพื่อนร่วมงานของแซนท์กับอีธานหาวิธีเปลี่ยนใจของเขาเอง หลังจากผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายในการถอนรากถอนโคน
อีธานก็จบลงด้วยดี ในป่าดงดิบที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีพ่อเพียงอุปกรณ์ที่พ่อของเขาสวมใส่ตลอดไปในช่วงวัยรุ่น และพีซีมือหนึ่งชื่ออาร์ชีเป็นชิ้นส่วนฮาร์ดแวร์ที่ทนทานเพียงชิ้นเดียวของเขา ตามแนวทางของอาร์ชี
เขาค้นพบทางเดินไปยังที่พักพิงอย่างการออกแบบ และก่อนหน้านั้น โครงกระดูกสวมชุดจั๊มสูทของเขาและมีช่องกระสุนปืนในกะโหลกศีรษะ เช่นเดียวกับอาร์ชีที่เน่าเปื่อยและอุปกรณ์ข้อมือที่เป็นที่รู้จัก
อีธานตกตะลึงกับการเปิดเผยการจากไปที่ไม่ยืดหยุ่นอย่างชัดเจนของเขาในไม่ช้า และร่างกายอ่อนแอจากการกินผลเบอร์รี่ที่เป็นพิษ อีธานได้รับการปกป้องโดยจูด ผู้ซึ่งอ่านจบชีวิตของเขาหลังจากอ่านพงศาวดารซึ่งส่งผ่านพงศาวดารก็ล้มลง
หลังจากการแบ่งปันการค้นพบของพวกเขา พวกเขาเดินตามหัวของอาร์ชี แม้กระทั่งทางเข้าที่เป็นประโยชน์อื่น ซึ่งถูกเปิดออกเพื่อกระตุ้นห้องทดลองโครนิเคิล
ที่นั่นมีการค้นพบอุปกรณ์ข้อมือของอีธานว่าเป็นเครื่องวิเคราะห์ดีเอ็นเอที่ทำขึ้นอย่างชัดเจนเพื่อให้เขาสามารถเข้าศึกษาใน Chronicle ได้ ซึ่งกำหนดให้เปิดใช้งานโปรแกรมอีกครั้งภายในสี่ชั่วโมง

ในโลกอนาคตที่ควบคุมทุกอย่างด้วยความสิ้นหวัง เด็กคนหนึ่งถูกผลักให้เข้าไปใกล้ความจริงที่ผู้ใหญ่พยายามซ่อนไว้ เรื่องเล็กที่เริ่มจากการเอาตัวรอดค่อยๆ ลากให้เขาเผชิญทั้งความอยุติธรรม ความลำเอียง และทางเลือกที่ไม่อาจย้อนกลับได้ ขณะที่เส้นทางเต็มไปด้วยความกลัวและความหวัง ปริศนาของ “คนที่อยู่เบื้องหลัง” กลับชัดขึ้นทุกครั้งที่เขาเข้าใจว่าระบบไม่ได้ตั้งมาเพื่อช่วยใคร

เรื่องเริ่มจากภาพของสังคมที่ถูกจัดวางเป็นระเบียบเพื่อความอยู่รอด แต่ความสงบแบบนั้นแลกมาด้วยการตัดทอนสิทธิ์และการควบคุมความคิด ตัวเอกต้องเรียนรู้กติกาที่ซับซ้อน ไม่ใช่เพราะมันถูกต้อง แต่เพราะมันเป็นทางเดียวที่จะไม่ถูกกำจัด ความกดดันค่อยๆ เพิ่มเมื่อเขาได้เห็นรอยรั่วของระบบ ผ่านคำสั่งที่ไม่สอดคล้องกัน หลักฐานที่ถูกเก็บซ่อน และคนที่ทำเหมือน “ไม่เห็น” ทั้งหมดนี้ทำให้เขาเริ่มตั้งคำถามว่าใครกันแน่ที่ได้ประโยชน์จากความทุกข์ และทำไมการพูดความจริงถึงกลายเป็นความผิดที่ต้องชำระด้วยความรุนแรง ระหว่างความสัมพันธ์ที่แตกสั่นและการตัดสินใจที่ต้องเลือกข้าง ตัวเอกพยายามยึดบางอย่างไว้ไม่ให้ตัวเองกลายเป็นอีกส่วนหนึ่งของเครื่องจักร แต่เมื่อความจริงใกล้เข้ามา การเอาตัวรอดแบบเดิมก็หมดความหมายไปทีละนิด

หนังเด่นที่แรงกดดันทางความคิดมากกว่าฉากตะลุย โดยใช้การควบคุมและการหลอกให้เชื่อเป็นตัวสร้างความตึงเครียด งานเขียนทำให้ผู้ชมค่อยๆ เห็น “ตรรกะของระบบ” ว่ามันโหดเหี้ยมอย่างไร และความหวังของตัวเอกไม่ได้มาในรูปของคำตอบสำเร็จรูป แต่เป็นการฝืนยืนหยัดท่ามกลางความเสื่อมสลาย นอกจากนี้จังหวะการเล่าเรื่องยังเลือกปูความรู้สึกไม่สบายใจให้ค้างอยู่ แม้ฉากจะขยับไปข้างหน้าแล้วก็ตาม

2067 (2020) ทำงานได้ดีในมุมที่ชวนตั้งคำถามมากกว่าสร้างความตื่นตาตื่นใจ ตัวหนังใช้ความกดดันของระบบและความไม่สอดคล้องของเหตุผลเป็นแรงขับ ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนถูกบีบให้มองความจริงตรงๆ แม้บางช่วงจะดำเนินด้วยความหนักหน่วงและกินอารมณ์ แต่โดยรวมมันคือเรื่องที่เหมาะกับคนที่ชอบหนังแนวอนาคตเชิงสังคมและการเมืองที่พาผู้ชมคิดต่อ ไม่ใช่แค่ลุ้นผลลัพธ์

ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง